![]() |
![]() |
|
|
کشت ما را غم بی هم نفسی تا که رفتیم همه یار شدند تا که مردیم همه بیدار شدند قدر آئینه بدانید
که هست نه در آن لحظه که افتاد و شکست ........................ |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه هشتم فروردین 1386ساعت 18:42 توسط |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
|
| نوشته های پیشین |
|
اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 |
|
RSS
|