اما عشق منو و تو يك حكايت ديگست

را بلند خواند و گناهم را دوست داشتن تو اعلام کرد و محکوم شدم به مرگ و تنهایی .

پای چوبیه دار از من خواستند تا آخرین خواسته ام را بگویم و من فقط گفتم به او بگویید دوستش دارم...

که هست نه در آن لحظه که افتاد و شکست  ........................

که هست نه در آن لحظه که افتاد و شکست  ........................

غم اومده خونه ی من انگشتو  بر در می زنه مهمون نا خونده ی من هر شب به من سر می زنه

این غمه که در میزنه دلم براش پر میزنه  مهمون نا خونده ی من هر شب به من سر میزنه

زندگی زندون منه بعد از خدا گواه من چشمون گریون منه ای غم بیا ای غم بیا خوش اومدی خونه ی من

بیا که تا آروم بشه این دل دیونه ی من ......

با یاد تو جان کندن من با تن تبدار قشنگ است

بر شانه ام آن لحظه که غم میشود آوار قشنگ است

یخ بسته از اندوه تو دست و دل این خسته وگر نه

بر حال دل بی کس من گریه ی این تار قشنگ است

حالا که رد پای تو در وادی بیداری من نیست

بر سرخی لبهای تظاهر گرت افکار قشنگ است

کفر است اگر بشکنم از بحر لبت روزه ی خود را

با قند لبان تو اگر وا کنم افطار قشنگ است

در اتش هجران تو جان کندن این زن چه زیباست

مثل جسد بی کس محصور به دار ... قشنگ است